O Roman Rüdiger και η νέα παιδεία -του Ιωάννη Παπαχειμώνα

 Ο Ρομάν μεγάλωσε στην Σιλεσία, με μια νοοτροπία του «μπορείς να το κάνεις». Σε ηλικία 12 ετών, μετανάστευσε στην Γερμανία, όπου βίωσε από πρώτο χέρι το πόσο δύσκολο είναι να ενταχθεί κανείς στην γερμανική κοινωνία χωρίς τις απαραίτητες γλωσσικές ικανότητες. Όντως μαθητής, υπήρξε μέλος οργανισμών νέων και αντιπρόσωπος στην τοπική επιτροπή βοήθειας για τους νέους. Όταν έγιναν περικοπές στους προϋπολογισμούς για τους νέους, οργάνωσε διαμαρτυρίες στο δημαρχείο. Σπούδασε παιδαγωγικά και κοινωνιολογία και το 2000, έγινε πρόεδρος του Workers’ Welfare Organization στο Ντύσελντορφ.

Στην Γερμανία το σχολικό σύστημα δεν προσφέρει ίσες ευκαιρίες στους μαθητές. Περίπου το 29% των μαθητών κινδυνεύουν να καταλήξουν κάτω από το όριο της φτώχειας, ενώ το ποσοστό για τα παιδιά μεταναστών ανεβαίνει στο 48%. Αυτά τα παιδιά ξεκινούν το σχολείο με ελλιπείς γνώσεις και ικανότητες, αλλά και επίσης με έλλειψη κοινωνικών ικανοτήτων. Το πρόγραμμα μαθημάτων επικεντρώνεται συνήθως στον καθηγητή, είναι δηλαδή δασκαλοκεντρικό και δίνει σημασία κυρίως στην ακαδημαϊκή επιτυχία. Είναι ανίκανο να διαχειριστεί την διαφορετικότητα των μαθητών του. Ως αποτέλεσμα, και όπως ακριβώς μαρτυρούν πολλές μελέτες, το κοινωνικοοικονομικό υπόβαθρο των μαθητών είναι αυτό που καθορίζει την εκπαιδευτική και επαγγελματική τους επιτυχία. Αυτό συνιστά μια ηθική αποτυχία για το εκπαιδευτικό σύστημα.

Πολλά σχολεία έχουν καταλάβει ότι τα δασκαλοκεντρικά προγράμματα δεν εκμεταλλεύονται πλήρως τις ικανότητες των μαθητών. Ασπάζονται αντίθετα την φιλοσοφία ότι, αντί της απλής εκπαίδευσης των μαθητών σε συγκεκριμένες ικανότητες, πρέπει να αφήνουν στους μαθητές τον χώρο ώστε να αναπτύξουν τις δικές τους ικανότητες και να τις μάθουν και σε άλλους. Η αλλαγή αυτή όμως είναι αργή και τις περισσότερες φορές περιορίζεται σε μεμονωμένα σχολεία.  

O Ρομάν, καταλαβαίνοντας το πρόβλημα, προσπαθεί να το αντιμετωπίσει με τρεις διαφορετικούς τρόπους. Με το buddY έχει δημιουργήσει έναν μηχανισμό που επιτρέπει σε κάθε σχολείο να μετατραπεί σε ένα τέτοιο ίδρυμα. Τα σχολεία ξεκινούν από αυτά που ξέρει ο μαθητής (και όχι από αυτά που δεν ξέρει). Από εκεί και πέρα επιτρέπουν σε κάθε μαθητή να εξερευνήσει και να εξελίξει αυτό που ήδη ξέρει. Πέραν τούτου μαθαίνει επίσης να συνεργάζεται με τους άλλους και να αναπτύσσουν τις κοινωνικές τους ικανότητες και την δημιουργικότητά τους. Μέσω μιας σειράς συνεργασιών και συμμαχιών, ο Ρομάν κατάφερε να εξαπλώσει την ιδέα του σε όλη την Γερμανία. Σήμερα, 1.400 σχολεία, πάνω από 15.000 δάσκαλοι και πάνv από 500.000 μαθητές συμμετέχουν στο πρόγραμμα. Επίσης, ο Ρομάν καταλαβαίνει ότι μια επιτυχημένη παιδεία δεν εξαρτάται μόνο από το σχολείο, αλλά και από το σπίτι, στο οποίο μεγαλώνει ένα παιδί. Ο επόμενος στόχος του Ρομάν είναι να προχωρήσει την ιδέα του, την buddY γύρω από όλο το σύστημα που περιβάλλει την παιδεία και την ανατροφή των παιδιών.